17ο Πανελλήνιο Επιστημονικό Συνέδριο Ελληνικής Επιστημονικής Εταιρείας Γενετικής Βελτίωσης Φυτών

Jaime Prohens Tomás
Polytechnic University of Valencia (UPV), Spain

O Jaime Prohens είναι διδάκτωρ Γεωπονικών Επιστημών (Agr. Eng., 1997) και Kαθηγητής Γενετικής και Βελτίωσης Φυτών στο Πολυτεχνικό Πανεπιστήμιο της Βαλένθια στην Ισπανία.
Ασχολείται ερευνητικά με την γενετική βελτίωση ειδών της οικ. Solanaceae, με έμφαση στην εκτίμηση της γενετικής ποικιλότητας, τους μοριακούς δείκτες, τη γονιδιωματική και φαινομική ανάλυση, την ανάλυση ποιότητας, την αντοχή στις καταπονήσεις, την εξέλιξη και τον υβριδισμό μεταξύ ειδών.
Είναι συγγραφέας 115 άρθρων σε επιστημονικά περιοδικά με σύστημα κριτών και υψηλό δείκτη απήχησης, ενώ έχει διευθύνει ως συντονιστής ή επιστημονικός υπεύθυνος περισσότερα από 40 χρηματοδοτούμενα διεθνή και εθνικά ερευνητικά προγράμματα.
Είναι αναπληρωτής εκδότης (associate editor) του διεθνούς περιοδικού Euphytica και μέλος της συντακτικής επιτροπής (editorial board) του περιοδικού Genetic Resources and Crop Evolution. Υπήρξε πρόεδρος της EUCARPIA (European Αssociation for Research on Plant Breeding) και της SECH (Spanish Society for Horticultural Science). Αυτή την περίοδο είναι διευθυντής της COMAV (Institute for Conservation and Improvement of Valencian Agrodiversity) και γραμματέας επί επιστημονικών θεμάτων της EUCARPIA.

Εκτεταμένο βιογραφικό του μπορείτε να δειτε εδώ...


Salvatore Ceccarelli

O Καθηγητής Ceccarelli εργάζεται για περισσότερα από 45 χρόνια στη γενετική βελτίωση των φυτών, εκ των οποίων τα 34 σε διεθνείς οργανισμούς. Ξεκίνησε την επιστημονική του σταδιοδρομία στο Πανεπιστήμιο της Περούντζια όπου το κύριο ερευνητικό του αντικείμενο ήταν η μελέτη της προσαρμοστικότητας, των σταυρογονιμοποιούμενων ειδών, κυρίως σε σχέση με την καταγωγή τους και τις περιβαλλοντικές καταπονήσεις που υφίστανται. Στη συνέχεια εργάσθηκε στον ICARDA, διατηρώντας παράλληλα τη θέση του στο Πανεπιστήμιο, όπου συνέχισε τις προηγούμενες μελέτες σε μεγάλο αριθμό ετήσιων και πολυετών σταυρογονιμοποιούμενων ειδών. Μετά την επιστροφή του στον ICARDA, για δεύτερη φορά στις αρχές του 1984, το πειραματικό του έργο επικεντρώθηκε αποκλειστικά στη βελτίωση του κριθαριού και ιδιαίτερα σε δυσμενείς περιβαλλοντικές συνθήκες και συστήματα γεωργίας χαμηλών εισροών.
Για πολλά χρόνια ασχολήθηκε με την ανάπτυξη και το σχεδιασμό εξελιγμένων πειραματικών σχεδίων, τη βελτίωση τοπικών παραδοσιακών ποικιλιών και τη χρήση άγριων συγγενών σε διάφορες αναπτυσσόμενες χώρες. Διεξήγαγε διεξοδική έρευνα σχετικά με την επίδραση του περιβάλλοντος στην επιλογή γονοτύπων, καταλήγοντας ότι οι γονότυποι που επιλέγονται σε συνθήκες υψηλών εισροών όπως εκείνοι στους πειραματικούς σταθμούς δεν είναι συνήθως κατάλληλοι για μικρούς αγρότες, ιδιαίτερα υπό τις δυσμενείς συνθήκες που συνήθως επικρατούν σε φτωχές χώρες. Υποστήριξε δε, ότι αυτό θα μπορούσε να είναι ο κύριος λόγος αποτυχίας των βελτιωτικών προσπαθειών που παρατηρούνται σε αυτές τις περιπτώσεις.
Οι αλληλεπιδράσεις γονοτύπου Χ περιβάλλοντος και η επίδρασή τους στη βελτίωση των φυτών, τον οδήγησαν στην ανάπτυξη μιας συγκεκριμένης φιλοσοφίας περί ειδικής και όχι γενικής προσαρμοστικότητας, δηλαδή προσαρμογή των καλλιεργειών στο περιβάλλον αντί για την τροποποίηση του περιβάλλοντος ώστε αυτό να ικανοποιεί τις απαιτήσεις των καλλιεργειών. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την εφαρμογή αποκεντρωμένων προγραμμάτων βελτίωσης σε πολλές χώρες του κόσμου και τελικά την ανάπτυξη μεθοδολογιών συμμετοχικής βελτίωσης η οποία αποτελεί το κύριο ερευνητικό του αντικείμενο τα τελευταία χρόνια.
Είναι συγγραφέας μεγάλου αριθμού ερευνητικών εργασιών, βιβλίων, τεχνικών εγχειριδίων και εκλαϊκευμένων άρθρων, ενώ συμμετέχει ως σύμβουλος σε διεθνείς οργανισμούς και μη κυβερνητικές οργανώσεις.

Εκτεταμένο βιογραφικό του μπορείτε να δείτε εδώ...


Φίλιππος A. Αραβανόπουλος

Πτυχιούχος & Καθηγητής της Σχολής Γεωπονίας, Δασολογίας & Φυσικού Περιβάλλοντος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές με καναδική υποτροφία στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο από το οποίο έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα & μεταδιδακτορικές σπουδές με υποτροφία της Διεθνούς Επιτροπής Ενέργειας στα Πανεπιστήμια Ουψάλας & Στοκχόλμης. H έρευνα του έχει χρηματοδοτηθεί από διεθνείς οργανισμούς (European Commission Framework Programs, international Energy Agency), καθώς & εθνικούς οργανισμούς της Ελλάδας (ΓΓΕΤ, ΥΠΑΑΤ, ΥΠΕΚΑ κα), του Καναδά (National Science & Engineering Research Council of Canada κα) & της Σουηδίας (NUTEK).
Η τρέχουσα έρευνα του χρηματοδοτείται από τα προγράμματα H2020, LIFE+, FP7 & ΕΣΠΑ. Υπηρετεί ή έχει υπηρετήσει σε διάφορες θέσεις όπως, Αναπλ. Συντονιστής του Τμήματος Πληθυσμιακής & Οικολογικής Γενετικής & Γενετικής της Διατήρησης του IUFRO, Πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου του ΕΛΓΟ, Πρόεδρος της Ομάδας Γενετικής Παρακολούθησης Δασογενετικών Πόρων του EUFORGEN, Μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Δικτύου Γονιδιωματικής Δασικών Ειδών, Μέλος της Διεθνούς Επιτροπής του FAO για την Κατάσταση των Παγκόσμιων Δασογενετικών Πόρων, Πρόεδρος της Ελληνικής Επιστημονικής Εταιρίας Γενετικής Βελτίωσης Φυτών και Γενικός Γραμματέας της Ελληνικής Δασολογικής Εταιρίας.
Είναι κριτής σε περισσότερα από 40 διεθνή επιστημονικά περιοδικά & είναι ή ήταν μέλος της Εκδοτικής Επιτροπής σε 4 εξ αυτών (μεταξύ αυτών Associate Editor, PLοS One). Έχει συμμετάσχει/συμμετέχει σε περισσότερα από 30 ερευνητικά έργα ως συντονιστής, ΕΥ, ή μέλος ομάδας). Έχει προσκληθεί για να δώσει περισσότερες από 30 διαλέξεις σε παν/μια και συνέδρια σε Ελλάδα, Γερμανία, Ισπανία, Καναδά, Κίνα, Κύπρο, Σλοβενία, Σουηδία & Τουρκία. Το δημοσιευμένο του έργο υπερβαίνει τις 170 εκτενείς εργασίες, από τις οποίες 85 σε έγκριτα διεθνή επιστημονικά περιοδικά & 12 κεφάλαια σε βιβλία διεθνών εκδόσεων.

Εκτεταμένο βιογραφικό του μπορείτε να δείτε εδώ...